Wie zijn degenen naar wie onze aandacht uitgaat? De mensen in de naaste omgeving, dat zeker, de mensen in je eigen clubje, gemeente, kerk, inderdaad. Maar: ook de mensen verder weg. Diegenen die zich normaliter aan ons oog onttrekken. Ook deze mensen zijn onze (verre) naaste.

De Lutheranen in Nederland hebben historisch gezien banden met Namibie (vanwege Duitse zending aldaar). In de loop der jaren heeft men daar ook veel hulp gegeven. Bijdragen voor sociaal-maatschappelijke en geestelijk werk. Materialen en geld, en tegenwoordig ook hulp bij de strijd tegen AIDS. In een aantal Luterse gemeenten van Namibië zijn Aids comités opgericht. Leken worden daar geinstrueerd over wat AIDS en de verspreiding, Deze commissies moeten gemeenteleden weer toerusten, zodat de kennis over AIDS zich steeds verder verspreid over de bevolking (51% van de bevolking is lid van de Lutherse kerken in Namibie. Door dit project wordt dus een aanzienlijk deel van de bevolking bereikt.

Verder hebben de Lutheranen in Nederland verbinding met Nias, omdat dat een voormalig zendingsgebied is van Nederlandse Lutheranen. Met de Tsunami is er ook hulp geboden aan de gemeenschap aldaar. Doordat je elkaar ook ‘kent’, zelfs over die afstand, is het direct duidelijk waar geld en goederen heen gaan. De hulpverlening is dan zeer efficient. Efficienter dan grote hoeveelheden goederen, in onpersoonlijke relaties, die slechts heel langzaam gedistribueerd kunnen worden.

Maar uiteraard blijft het niet bij Namibie of Nias, 2 plaatsen waar de Nederlandse Lutheranen een band mee hebben. Uiteraard wordt er overal ter wereld hulp geboden. Dit gebeurt primair via Kerk in Actie en ICCO Deze bieden diverse soorten hulp, van goederen, geld tot cursussen, scholen, overal ter wereld waar het nodig is.

door: Peter de Koning, laatst bijgewerkt op: 18-04-2006