De Evangelisch-Lutherse Kerk in het Koninkrijk der Nederlanden, opgegaan in de Protestantse Kerk in Nederland kent 2 sacramenten te weten:

• Doop
• Avondmaal

De sacramenten zijn geen mensenwerk, geen offer wat door mensen gebracht wordt, maar ze zijn een instelling van Christus. Door de Sacramenten worden wij door geloof in Christus ingelijfd.

Doop

Door de doop worden we in een nieuwe samenhang geplaatst, we worden als het ware lid van de nieuwe mensheid, door de doop worden wij met Christus verbonden in zijn dood en opstanding. Dit houdt overigens niet in dat de doop automatisch zaligheid bewerkt: dat gebeurt alleen door geloof. Geloof is echter geen voorwaarde voor de doop, ons geloof is antwoord op de doop. Daarom worden in de regel kinderen gedoopt, maar volwassenen die op een latere leeftijd tot geloof komen worden ook gedoopt.

We worden door de doop telkens herinnerd aan het feit dat God ja tegen ons gezegd heeft, en dat God naar ons om wil zien, ook als wij gezondigd hebben, of in ongeloof vervallen. De doop is er het teken van dat we altijd terug mogen komen bij God. De verbinding van de Doop kan door menselijk ongeloof verbroken raken, tijdelijk of voor altijd.

In de regel wordt iemand door de doop ook lid van de Kerk. De PKN, waarin de Lutheranen zich bevinden hebben een overeenkomst met diverse kerken, onder andere de Rooms-Katholieke kerk, waarin elkaars doop erkend word.

Avondmaal

Het Avondmaal, ook wel Heilig Avondmaal, dienst van de Tafel, Maaltijd van de Heer genoemd, is in de Evangelisch-Lutherse traditie erg belangrijk. Het is er om bij voortduring de leden van Christus’ Lichaam te voeden en op te bouwen. Bij het Avondmaal wordt meestal de term ‘gedachtenis’ gebruikt. Maar het avondmaal is meer dan alleen een eerbiedig gedenken van de dood van Christus.

Het eeuwige Woord is vlees geworden in Christus, op die manier is de gekruisigde en verrezen Heer aanwezig onder brood en wijn, om daarmee Zijn Kerk op te bouwen en te versterken. De aanwezigheid van Christus is niet afhankelijk van ons geloof of ongeloof, maar slechts van Gods genade, waardoor Christus zich aan ons geeft in het sacrament.

De levende Heer treed zo in gemeenschap met de leden van Zijn Kerk. Met deze avondmaalsopvatting onderscheiden de Lutheranen zich van de Rooms-Katholieke opvatting die stellen dat brood en wijn veranderen in het lichaam en bloed van Christus. Tevens onderscheid men zich van de geestelijk-symbolische opvatting waarbij het slechts een geestelijke gemeenschap met Christus betreft, hier of in de hemel. (zoals in de Calvinistische traditie).

Lutheranen geloven in de werkelijke tegenwoordigheid (presentia realis) van Christus in het Avondmaal. Het precieze wat en hoe is uiteindelijk een mysterie, maar uiteindelijk is de doop, het evangelie, het woord als zodanig ook een mysterie.

In de regel mag iedereen deelnemen aan het avondmaal, iedereen wordt geroepen, dus ook leden van andere kerken of niet-belijdende leden die aan de roep van Christus gehoor willen geven mogen in Evangelisch-Lutherse gemeente deelnemen aan het avondmaal. Het is ook niet zo dat je als je bepaalde zonden gedaan hebt, niet aan zou mogen gaan, het is sowieso niet aan ons om daarover te oordelen, bovendien is het gedenken van Christus en het ontvangen van genade juist voor mensen die weten dat ze niet perfect leven.

door: Peter de Koning, laatst bijgewerkt op: 17-04-2006